چه اشتباهي كردم كه اسم تو رو بردم
خوبيش اينه كه لااقل واسه تو قسم نخوردم.
راستي چه عالمي بود اگر بدا نبودن
جدا ميشديم ما از هم ٬ چون خيلي ها حسودن.
ديشب تا صبح نشستم زير نگاه مهتاب.
تو خيلي خوبي اما فقط تو عالم خواب.
عكسهاوهديه هاتم ميدم به يه واسطه.
تا كه به خيروخوشي تموم شه اين رابطه.
حرفهاي عاشقونه همش مال قديمه.
ﻤﺛﻞ تموم حرفهايي كه ما به هم زديمه.
حتي اگه جايزي به هر كسي كمك كن .
ﻏﺻﻩ هاشو يه جوري با مهربوني حل كن.
قرار كه عشقت واسش مشكل دردسر شه.
قرار كه از دست تو ﻤﺛﻞ من دربه درشه.
چه وقت هايي تلف شد با تو سرقرارا.
تكليفها روشن ميشه هميشه تو بهارا.
گناه تو همين بود نداشتن ﺼﺪﺍﻗﺖ.
اما گناه من بود نكردن خيانت.
سفيدي نگا هت تا به شبيه برفه
آب ميشه زود و فقط بهقيمت يه حرفه.
ديگه خدانگهدار.
لحظه هاي قيمتي منو ببخش عزيزم.
هركي داره قسمتي.
دنيا رو اگر به من بدي دلم ازتوﺼاف نميشه.
دلي كه بشكنه وكدرشه ديگه شفاف نمي شه .
نه ديگه دوستت دارم.
اسم تو ديگه محال تو دلم جا بشه.
حيف اون بتي كه از تو براي خودم ساخته بودم.
من ﻤﻗﺼﺭ نبودم چون تو رو نشناخته بودم.
شايد اشتباه اما عاشقا دروﻍ ميگن.
ادمايي مهربون وباوفا دروﻍ ميگن.
اونا كه ميگن تا هميشه ديونتن بزار بي پرده بگم كه به شما دروﻍ ميگن.
اونا كه ميان به اين بهونه هايي كه امدن از شهر ﻗشنگ ﻗﺻها دروﻍ ميگن.
اونا كه فدات بشم تكه كلامشون شده به تموم اسمونها به خدا دروﻍ ميگن.
اونا كه با ﻗسم و ايه ميخوان بهت بگن كه تاﻗيامت نميشن ازت جدا دروﻍ ميگن.
حيف لحظه هاي خوبي كه برا تو گذاشتم
حيف ﻏﺻﻩ هايي كه خوردم چون ازت خبر نداشتم
حيف روزهايي كه باهات بودم و ناز چشماتو كشيدم
حيف به حرفهاي ﻗشنگي كه براي تو نوشتم
حيف به روياهاي ﻗشنگي كه واسه ي تو از ﻗشنگيهاش گذشتم.
چه شبهايي كه نشستم با خيالت زير مهتاب
حيف به وﻗتهايي كه واسه ي تو تلف شد واسه ي ديدن تو فقط توي خواب
حيف به باوفايي من
حيف به عشق و اعتمادم
حيف به ﻓﺮﺼﺖها داﻏم
حيف به عمرم وﺪﻗﻴﻗه ام چه اشكهايي كه ريختم واسه ي تو دم سپيده
حيف به احساس پاكم
حيف به اين عشق و ﻋﻗﻴﺪﻩ
حيف به شاديم تو روزي كه ميگن تولدت بود
حيف به چيزي كه ندارم
حيف به ذوقي كه نكردي
حيف به گرماي دستم كه سپردمش سعدي
حيف قلبم كه يه روز دادمش دستت امانت
ولي تو حتي بهقسمايي كه روز اول خوردي احترام نزاشتي به من خيانت كردي
حيف اون حرفهايي كه گفتي گفتم عزيزم اشكالي نداره
حيف به چشم هايي كه گفتم به تو با لب خندون
ارزوي ديدار تو رو داشتم زير نم نم بارون
ما كه رفتيم ولي يادت باشه ديونه بوديم واسه تو
يه عمر اسير تو كنج اين خونه بوديم واسه تو
ما كه رفتيم تو بمون با هر كي كه دوستش داري
با هموني كه پنهوني سر روي شونش ميزاري
ما كه رفتيم ولي اين رسموفاداري نبود
ﻗﺻﻩ ي حرفهاي تو واسه ي من تكراري نبود
ما كه رفتيم ولي دل من لايق اين كه بندازيش زمين نبود
ما كه رفتيم برو دل بده دست ديگري
بهﻗول حافظ ما هم داريم يه يار سفري
ما كه رفتيم تو برو بشين زير نگاه عاشقت
ارزوم اينه فقط تلف نشه ﺪﻗﺍﻳﻗﺶ
ما كه رفتيم تو برو دنبال طالع خودت
ببينيم سال ديگه كي مياد تولدت.
ما كه رفتيم تو بمون با اون كه از راه امده
اون كه با امدنش خنجر به قلب ما زده.
ما كه رفتيم ديگه دل نميدم به عشقﻜﺍﻏﻧﻯ
بي وفا ﻟﺎﺍﻗﻞ مي امدي پيشم واسه ي خداحافظي